Ergenlik, hem gençler hem de aileler için karmaşık ve yorucu bir dönem olabilir. Bedensel değişimlere eşlik eden duygusal dalgalanmalar, kimlik arayışı ve bağımsızlaşma isteği aile içinde çatışmaları artırabilir. Bu süreçte ebeveynler sıklıkla "Beni hiç dinlemiyor", "Eskisi gibi değil" gibi cümleler kurar.

Ergenler için anlaşılmamak, eleştirilmek ya da sürekli kontrol edilmek yoğun bir baskı yaratır. Bu baskı; içe kapanma, akademik motivasyon kaybı, öfke patlamaları ya da riskli davranışlar olarak ortaya çıkabilir. Ailelerin burada dengeyi kurması oldukça önemlidir: Ne tamamen serbest bırakmak ne de aşırı kontrol etmek.

Ergenle kurulan ilişkide yargıdan uzak, açık iletişim büyük rol oynar. Dinlenildiğini hisseden bir genç, yaşadığı sorunları paylaşmaya daha açıktır. Ergen terapisi süreci, hem gencin duygularını düzenlemesine hem de aile içi iletişimin yeniden yapılandırılmasına yardımcı olur.